Esther Kok

Esther Kok werkt voor Cliëntenbelang Amsterdam, een belangenbehartiger voor mensen met kwetsbaarheden. Ze schreef deze column:

Ik heb de kans gekregen om vanuit de projectgroep aan de slag te gaan met Thrive. We willen graag zoveel mogelijk samenwerken met de mensen waarover het gaat en hen aan het roer zetten. Daar ga ik voor!

 

Droom

Ik zie een wereld waarin we steeds verder van elkaar af komen te staan. We weten niet meer wie er naast ons woont en kijken met argusogen naar elkaar. Ondanks dat Amsterdam een volle stad is, stijgt het aantal mensen dat zich eenzaam voelt elke jaar opnieuw. Tegelijkertijd hebben we het idee dat we perfect moeten zijn en in de maat moeten lopen. En je moet goed presteren. We zoeken steeds meer ons heil in lachgas of activiteiten met hoge mate van adrenaline om iets te voelen. Je volledig jezelf mogen voelen is opeens een warrig ideaal geworden. Waar is de evenwicht in het oprecht leven?
Ik droom van een Amsterdam waar de dialoog zegeviert. Oprechte gesprekken waarin ongemakkelijkheid een plek mag hebben. Je hoeft niet altijd het antwoord te hebben en het mag schuren. Kijk niet vanuit een rol naar de mensen om je heen, maar als mens. Zou jij ook niet willen dat iemand naast je komt staan? Iedereen doet er toe, op zijn eigen manier.

 

Waarom Thrive?

In mijn werk zie ik veel mensen aan de ‘onderkant’ van de samenleving. Mensen die door verschillende mensen worden ‘behandelt’, maar waar de menselijkheid steeds verder weg dreigt te raken. Ik heb uiterste machteloosheid gezien, maar ook hoop. Die hoop zit er voor mij in dat mensen weer oprecht met elkaar in verbinding komen te staan. En die kans geeft Thrive. Thrive geeft voor mij de kans om te werken aan een stad waarin we weer in verbinding komen te staan met elkaar. Dat betekent overigens niet dat dat met iedereen hoeft. Maar dat je eens vaker omkijkt.

We zijn meer hetzelfde, dan dat we denken dat we anders zijn.